ظلمات: عجایب چاهها!

بردر کتابی قدیم، در شرح شگفتیهای جهان، از چاههای عجیب بحث شده است.

"کوه اصفهان چاهیست که قَعر آن پدید نیست. کودکی در آن افتاد. به روزگار اسحاق سیمجوری. و وی پادشاه بود. دلتنگ شد. و مادر وی جَزَع میکرد. مردی را از زندان به درآورد که مستوجبِ قتبل بود و در زنبیلی نهاد و فرو فرستاد، به شرط آنکه تا هفت روز برکشند. هفت روز میرفت و وی سنگی در زنیبل داشت، فروافکند و سه شبانروز گوش میداشت، هیچ آواز برنیامد. و وی را برکشیدند. گفتند: «چه دیدی؟» گفت: «ظلمت»."

______________

محمدابن محمود همدانی، عجایبنامه، عجائبالمخلوقات و غرائبالموجودات.