موعظه

اینطور هم نیست که اگر محبوب--مرد یا زن--، چون پیشتر با کسی بوده، آن "کس" بی مایه و یا عوضی و یا چه و چه باشد. و اینطور هم نیست اگر محبوب ات رفت، و با کس دیگری بود، آن کس تجسم زشتی باشد، و یا محبوب رفته، آدمی وقیح باشد. فکر می کنم زشتی و وقاحت و بی مایگی این است که چنین تصوری از محبوب و کس دیگری(محبوب سابق محبوب، یا محبوب فعلی محبوب رفته) داشته باشیم. و البته فکر می کنم کسی که چنین فکرتی دارد و وقتی محبوبش رفت دچار خروش و خشم غیرمعقولی می شود، احتمالا تصورش از محبوب(حاضر یا رفته) نه چونان انسانی است که خودش اراده دارد و آزاد است و حق انتخاب، بلکه شئ ای است که نه اراده ای دارد و نه آزادی ای: "من باید بر او مسلط باشم و برایش انتخاب کنم". محبوب حاضر یا رفته، انسان است و آزاد، و البته شئ نیست. -- البته سهل است موعظه کردن، عمل کردن سخت است. کاشکی خود من کمی به مواعظ خودم گوش دهم.

_____________________

و اگر کسی روحیه اش را داشته باشد و توانش را می تواند به محبوب حاضر برای بهبود آسبی که از ترک محبوب سابقش خورده کمک کند، و در حالتی ایده آل تر شاید بتواند به محبوب رفته کمک کند. واقعیت را البته نمی دانم!