درسِ گران آموخته: آموزهیِ بزرگ

این را دیگر میدانم که «زندگی همچنان که پیش میرود ما را تهیدستتر و تنهاتر میکند.»-زندگی آنچه را که میخواستم به من داد و در ضمن به من فهماند که آن چیز اهمیّتی نداشت. امّا درسِ گران آموخته چه بود که تو را اندکی آرام میکند، تو را اینقدر در مقابلِ روند و آیندهایِ چیزها، کَسان، رویدادها، غَمها و شادیها، قبض و بسطها و .... ، سفت و سخت کرده است، چه باعث شده است که قطع کنی از بیم و اُمیدها؟ آنچه را که به کرّات آزمودی چه بود؟ تو چه یافتی؟ آن آموزهیِ بزرگ چه بود؟

کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ